نخستین تلاشها برای ساخت راهآهن در ایران به سالهای نخست سلطنت ناصرالدینشاه برمیگردد
اولین قرارداد اجرایی را فردی فرانسوی به نام «فایبوس بواتال» در سال ۱۲۶۵ برای ساخت راهآهن تهران تا حرم حضرت عبدالعظیم (ع) دریافت کرد. این خط که با نام «ماشین دودی» شناخته میشد، حدود ۷۰ سال، تا اوایل دهه ۱۳۳۰ مورد استفاده قرار گرفت. از همان زمان، ایده ایجاد راه آهن شهری (مترو) مطرح شد.