محمدرضا تاجیک از ابتذال سیاست در ایران می گوید / مردم ایران سیاست را عجوزه کریه منظر میبینند
در فقدان تامل اندیشگی و این فقدان اراده-به-تغییر، سامان اخلاقیِ دروغین و دردناک و تهی از نیکی و حقیقتمندی بر زیست فردی و اجتماعی ایرانیان حاکم شده است که دیگر زیستن نمیتوانش دانست. میبیند در این ناوضعیتی (وضعیت انجماد و سترونی و تعلیق) که بر جامعه حاکم شده است، دیگر کسی از کرامت و عدالت و فضلیت برخوردار نیست، و زندگی تبدیل به یک سامان اخلاقی ویران و مرگآفرین و همبستۀ روح تباه و تبهکار طالبان قدرت و منفعت گردیده است.