Ντόναλντ Τραμπ: – Ο «ιδιωτικός ΟΗΕ» του Αμερικανού προέδρου – Ο Πούτιν καλεσμένος στο «Συμβούλιο Ειρήνης»
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τής έχει κοστίσει τα τελευταία χρόνια τον αποκλεισμό ή την αποβολή της και από την G8, που συρρικνώθηκε ως εκ τούτου σε G7, και από το Συμβούλιο της Ευρώπης και από τον ΟΟΣΑ και από το Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, που ξεκίνησε χθες. Οπως αποδεικνύεται, ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θεωρεί τον πόλεμο, ούτε καν το μπαράζ των ρωσικών επιθέσεων στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας εν μέσω ψύχους, επαρκή λόγο ώστε να αποκλείσει τον Βλαντίμιρ Πούτιν από το μεγαλεπήβολο «Συμβούλιο της Ειρήνης» που σχεδιάζει, αρχικά για να καθοδηγήσει / εποπτεύσει την επόμενη φάση μετά τον πόλεμο στη Γάζα και στη συνέχεια για να «προωθήσει τη σταθερότητα» παντού στον κόσμο: το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε χθες πως ο ρώσος πρόεδρος «έλαβε πρόσκληση» για να συμμετάσχει, σημειώνοντας πως η Μόσχα επιδιώκει να «αποσαφηνίσει όλες τις πτυχές» της πρότασης προτού απαντήσει. Ρόλο στην αποσαφήνιση αυτή πιθανόν να παίξει ο ειδικός απεσταλμένος του Πούτιν: όπως αποκάλυψε χθες το Axios, ο Κίριλ Ντιμίτριεφ θα βρεθεί σήμερα στο Νταβός, όπου θα έχει, στο περιθώριο έστω του Φόρουμ, συνομιλίες με τους δύο ειδικούς απεσταλμένους του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ.
Ο Ντιμίτριεφ είχε ταξιδέψει στις ΗΠΑ τον Δεκέμβριο, για διήμερες συνομιλίες με τον Γουίτκοφ και τον Κούσνερ. Στη συνέχεια, οι τελευταίοι είχαν «παραγωγικές και εποικοδομητικές» ξεχωριστές συναντήσεις με ουκρανούς και ευρωπαίους αξιωματούχους. Τραμπ και Πούτιν συζήτησαν για τον πόλεμο στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας, στις 29 Δεκεμβρίου, που περιγράφηκε από τον Λευκό Οίκο ως «θετική». «Νομίζω ότι ο Πούτιν είναι έτοιμος να κλείσει μια συμφωνία. Νομίζω ότι η Ουκρανία είναι λιγότερο έτοιμη να κάνει μια συμφωνία,» συμπέρανε από όλα αυτά ο Τραμπ λέγοντας μέσα Ιανουαρίου στο Reuters, κόντρα σε κάθε λογική, πως η Ουκρανία, και όχι η Ρωσία, καθυστερεί μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία.
Οπως σχολιάζει η «Guardian», η απόφασή του να συμπεριλάβει τον Πούτιν στους περίπου 60 ηγέτες στους οποίους έστειλε πρόσκληση να συμμετάσχουν στο Συμβούλιο της Ειρήνης «ενισχύει σημαντικά τις ήδη υπάρχουσες υποψίες ότι επιδεικνύει σαφή μεροληψία υπέρ του ρώσου προέδρου στον χειρισμό του ζητήματος της Ουκρανίας». Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο συνεχίζει να κάνει ό,τι μπορεί για να διατηρήσει την εύνοια του αμερικανού προέδρου: σχολιάζοντας την επιμονή του Τραμπ να αποκτήσει τη Γροιλανδία, ο εκπρόσωπός του Ντμίτρι Πεσκόφ σχολίασε πως, αφαιρώντας από τη συζήτηση «το αν αυτό είναι καλό ή κακό, το αν συμμορφώνεται ή όχι με τις παραμέτρους του διεθνούς δικαίου», το βέβαιο είναι πως αν το κάνει, «ο Τραμπ σίγουρα θα μείνει στην ιστορία».
Από τις χώρες που έχει προσκαλέσει ο Τραμπ να συμμετάσχουν ως ιδρυτικά μέλη του Συμβουλίου της Ειρήνης, ανάμεσά τους τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος, τουλάχιστον τρεις, η Ουγγαρία, το Βιετνάμ και το Καζαχστάν, έχουν ήδη απαντήσει θετικά. Αλλες, πάλι, κλίνουν προς το να απαντήσουν αρνητικά: είναι η περίπτωση της Γαλλίας. «Οπως και πολλές άλλες χώρες, η Γαλλία προσκλήθηκε να συμμετάσχει στο Συμβούλιο της Ειρήνης και εξετάζει με τους εταίρους της το προτεινόμενο νομικό πλαίσιο. Σε αυτό το στάδιο, δεν προτίθεται να δώσει θετική συνέχεια», δήλωσε χθες στη γαλλική «Le Monde» πηγή από το περιβάλλον του Εμανουέλ Μακρόν. Η πρόταση των ΗΠΑ, εξήγησε, «υπερβαίνει το πλαίσιο της Γάζας» και για αυτό «εγείρει σημαντικά ζητήματα, ιδίως όσον αφορά τον σεβασμό των αρχών και της δομής των Ηνωμένων Εθνών, που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση».
Πράγματι, ο «καταστατικός χάρτης» του Συμβουλίου της Ειρήνης, τον οποίο εξασφάλισε το Γαλλικό Πρακτορείο, καθιστά σαφές πως ο Τραμπ φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν «δικό του» ΟΗΕ, μία λέσχη που θα λειτουργεί περίπου όπως και το Μαρ-α-Λάγκο: το οκτασέλιδο κείμενο επικρίνει άλλωστε ευθύς εξαρχής τις «προσεγγίσεις και τους θεσμούς που απέτυχαν πολύ συχνά», και καλεί τις χώρες να έχουν «το θάρρος» να «απομακρυνθούν» από αυτούς. Ισόβιος πρόεδρος θα είναι φυσικά ο Τραμπ, με ευρύτατες εξουσίες – και όπως έχει ήδη συζητηθεί ευρέως, κάθε κράτος-μέλος θα ασκεί θητεία τριών ετών το πολύ εκτός αν καταβάλλει «τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε μετρητά», άγνωστο σε ποιον ακριβώς και για ποιον ακριβώς σκοπό.