Ευκαιρία

Ο καταστατικός χάρτης της χώρας μας έχει αναθεωρηθεί πολλές φορές στη Μεταπολίτευση. Κι όμως, έχουν χαθεί αρκετές ευκαιρίες για μια ουσιαστική συνταγματική αναθεώρηση. Για να μην επαναληφθεί και τώρα κάτι τέτοιο, είναι κρίσιμο όλες οι πολιτικές δυνάμεις να προσέλθουν στη σχετική διαδικασία υπερνικώντας τον ίδιο τους τον εαυτό. Είναι, δηλαδή, απαραίτητο να λάβουν μέρος διατεθειμένες να ξεπεράσουν τη δυσανεξία που δείχνουν στη συναίνεση.

Η συνεννόηση κατά τη διάρκεια της κορυφαίας θεσμικής διαδικασίας είναι προαπαιτούμενο, το οποίο έχει θέσει ο συνταγματικός νομοθέτης. Καθώς και μια ασφαλιστική δικλίδα, η οποία αποτρέπει τα κοινοβουλευτικά κόμματα από την εργαλειοποίηση μιας τόσο σημαντικής συζήτησης. Δυστυχώς, όμως, το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν πιστεύει ειλικρινά σ’ αυτήν. Η απουσία συναινετικής διάθεσης είναι ένα εγγενές του ελάττωμα, το οποίο το φθείρει και απειλεί να το καταστρέψει εν τέλει.

Γι’ αυτό, η αντιπολίτευση οφείλει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που της δίνεται για να αλλάξει την εικόνα που έχουν σχηματίσει πολλοί για εκείνη. Καλείται να καταθέσει τις δικές τις εισηγήσεις για τις τροποποιήσεις που θεωρεί επιβεβλημένες προκειμένου να μην παρουσιάζεται αρνητική στα πάντα κι ανίκανη να αποτελέσει σοβαρή κυβερνητική εναλλακτική. Αλλά κι η κυβέρνηση πρέπει να κάνει υποχωρήσεις, ώστε να μη δημιουργεί την εντύπωση πως νομίζει ότι οι προτάσεις της είναι γραμμένες στην πέτρα. Το εθνικό καθήκον της ενότητας βαραίνει εξίσου και τις δύο πλευρές. Στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση θα αξιολογηθεί η στάση τόσο της μιας, όσο και της άλλης, από τους πολίτες.