بندر رجایی؛ یک روز پس از فاجعه
این اتفاق بندر را برخلاف همیشه به یک شهر ساکت تبدیل کرده است. شهر ساکتی که نمیدانی سکوتش از بغض است یا از بهت. مثل یک انسان سوگوار به احترام انسانهایی که در آنجا جان باختند (و بعضاً حتی بندری هم نبودند و برای شهرهایی مثلاً در استان کرمان یا حتی سیستان و بلوچستان بودند) سرش را برده در گریبانش یا مثل مالباختهای به صدها میلیارد تومان و هزاران فرصت کاری نگاه میکند که دود شده و به هوا رفته است. شاید هم هر دو.