بررسی جدال تهران و آژانس بینالمللی اتمی بر سر پرونده هستهای/ رویکردِ پاسخ متقارن، انتخابی رئالیستی برای حفظ قدرت چانهزنی مذاکرات
یک استاد روابط بینالملل گفت: رسیدن به توافق موقت در پرونده هستهای نه تنها از منظر تئوریک امکانپذیر است، بلکه میتواند در شرایط خاص بهعنوان ابزاری تاکتیکی برای مدیریت بحران، کاهش فشارها و خرید زمان مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، چنین توافقی تنها در صورتی پذیرفتنی است که به تقویت جایگاه راهبردی ایران منجر شود، نه آنکه به ابزاری برای تثبیت فشارهای یکجانبه و تداوم سیاستهای مهار بدل گردد.
فردین قریشی استاد روابط بین الملل و عضو هیات علمی دانشگاه تهران در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، در خصوص ارزیابی خود از انتشار یادداشت حقوقی ایران میان اعضای شورای حکام و انتقادات از آژانس بینالمللی انرژی اتمی، همچنین آیندهی مذاکرات هستهای تصریح کرد: انتشار یادداشت حقوقی اخیر جمهوری اسلامی ایران که در آن بهصراحت از رویکرد سیاسی و گزینشی آژانس بینالمللی انرژی اتمی انتقاد شده، در واقع بیانگر اتخاذ یک رویکرد رئالیستی یا واقعگرایانه از سوی تهران در مواجهه با تحولات پرونده هستهای است. از نگاه ایران، اقدامات آژانس بهویژه در آستانه نشستهای شورای حکام، نهتنها فنی و تخصصی نبوده، بلکه بخشی از تلاشهای هماهنگشده برای اعمال فشار سیاسی جهت وادار کردن تهران به عقبنشینیهای بیشتر در روند مذاکرات غیرمستقیم با آمریکاست. در این چارچوب، ایران بهدرستی درک کرده است که هرگونه عقبنشینی بدون دریافت امتیاز متقابل، صرفاً به افزایش مطالبات و انتظارات طرف مقابل خواهد انجامید.
یادداشت اعتراضی ایران پاسخی واقعگرایانه بود