چمن زار در اطاقم

روز به روز زمان طبیعت را از دست رسم دور می سازد.توان رفتنم را می ستاند وقلبم را انباشته از حسرت دیدن و غرق شدن درمناظری می نماید که روزگاری با پاهای جوانی بر آنها گذر کرده بودم