چرا انسانها با فطرت توحیدی باز هم به شرک گرایش پیدا میکنند؟
فطرت توحیدی انسانها گرایش درونی به یکتاپرستی است، نه تحقق قطعی آن. پیامبران برای هدایت آمدهاند، اما عواملی چون تقلید از نیاکان، پیروی از گمان، تعطیل عقل، دنیازدگی و پذیرش شرک بهعنوان عادت، موجب انحراف از فطرت شدند؛ بنابراین شرک تاریخی، ناسازگار با فطرت توحیدی نیست و نشاندهنده نیاز انسان به هدایت پیامبران است.