امیدی که تبعید شده بود، اعتماد به نفسی که باز آمد

تبعید امام خمینی یک جابه‌جایی مکانی نبود، نوعی آزمون معنا بود. آزمون اینکه آیا یک اندیشه بدون حضور فیزیکی زنده می‌ماند؟ در انقلاب اسلامی، امید نه بر اساس رؤیاسازی که بر اساس یک اعتماد اخلاقی بنا نهاده شد. در آن روز‌ها مردم به مردی امید بسته بودند که حاضر شده بود هزینه بدهد، از مقاومت عقب ننشیند و سخن و رفتارش یکی باشد. این هماهنگی گفتار و رفتار، سرمایه‌ای بود که تبعید هم نتوانست آن را بسوزاند