« کانون تشتت و تفرقە» نقبی بر نوشتهٔ اخیر ابوالفضل محققی

جمهوری اسلامی امروز به اختاپوسی می‌ماند که تقریباً بیشتر بازوهای حیاتی‌اش از کار افتاده‌اند؛ نه از مشروعیت عمومی خبری هست، نه کارایی فرهنگی‌اش رمقی دارد و نه چرخ‌های اقتصادی‌اش چون گذشته می‌چرخند. این موجود زخمی اکنون تنها با دو بازوی باقی‌مانده به بقای خود چنگ زده است: نخست، بازوی سرکوب عریان که با اتکا به سرکوبگران داخلی و نیروهای نیابتی، بی‌محابا به کشتار و بگیر و ببند ادامه می‌دهد؛ و دوم، بازوی جنگ سایبری و روانی که با دقت و پیچیدگی هدایت می‌شود.