Унбер иде алар

Унбер иде алар...

Истәлеккә калган Җәлилебез –

«Моабит дәфтәре»дер:

Төрмәләрдә узган гомерләре,

Ачы күз яшьләредер...

Унбер иде алар, унбер иде…

Йөрәкләре тиде кемнәргә?!

Күкрәкләрдә яшьнәп янган упкын,

Көчле бер дәрт житте меңнәргә!

Япь-яшь иде алар, япь-яшь иде –

Егетләрнең иң-иң асылы.

Төрмәләрдә – дошман тозагында

Күпме үтте еллар фасылы?!

Фашистларга тезләр чүкми генә,

Батырларча көрәш кылдылар.

Илләренә тугрылыклы булып,

Җәлилчеләр һәлак булдылар.

Күпме еллар үтеп онытылмый –

Искә төшә батыр егетләр.

Антларына мәңге тугры калган,

Иле өчен типкән йөрәкләр.

«Җәлилчеләр» дигән исем инде

Күкләргә үк тезеп язылган.

Язылу түгел – инде халкыбызның

Канлы тарихларда уелган.

Исемнәре мәңге җуелмасын,

Истә калсын дип хәтердә,

Урам атамасы, һәйкәл, бина

Алар ис(е)ме белән йөртелә.

Сез, күрерсез! Кыйблагызга

Без дә тугры калырбыз!

Илебезне саклап-яклап,

Сездән үрнәк алырбыз!

Шәрипова Гөлшат Гаделҗан кызы, 2025 ел.