Հաղթահարելով մոռացումի վախը
Ես դիտում եմ Արցախի Քաշաթաղի իմ գյուղ Վաղազինի իմ տան կապույտ-սպիտակ պատուհանից երևացող տեսարանը, ես դիտում ու լուսանկարչական ապարատի օգնությամբ 100-րդ անգամ ֆիքսում եմ նույն կադրը՝ Սյունիքի սարերի մուգ ու բաց ուրվագծերով հաղթանդամ մեջքը։
Նույն տեսարանը, նույն կադրը, նույն պատուհանից. սեղանաձև գլխով սարն ամենամուգն է, հենց կողքից սուր, բողոքական, ձյան մի բարակ շերտ վրան՝ խոյանում է մյուս գագաթը, իսկ արդեն երկրորդ շերտով երևացող սարերը ծառագանգուր են՝ մուգ կանաչի խառնուրդով։
Երբ... Читать дальше...