چرا در اسلام از جستجوی عیبهای دیگران نهی شدهایم
امیر مؤمنان در حکمتِ شریف نهجالبلاغه، صلح و سازش را همچون خیمهای میدانند که لغزشهای دیگران را در پناه خود میگیرد تا از گسترش نزاع پیشگیری کند. این آموزه چگونه «پوشاندن عیوب»، «پرهیز از خودپسندی» و «مدارای درونی»، مثلثِ تعادلبخش برای سلامتِ روح و روان در زیستِ اجتماعی است. شرح این حکمت را در این شماره «امیر دانایی» بخوانید.