نماز، مایه طلبکاری از خدا نیست؛ نشانه‌ای از لطف و توفیق الهی
نماز خواندن هیچ حقی برای طلبکار شدن از خداوند برای انسان ایجاد نمی‌کند؛ زیرا حتی توانایی عبادت، فرصت نماز و توفیق ایستادن در پیشگاه پروردگار نیز نعمتی از جانب اوست. بندگی واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان به‌جای مغرور شدن به نمازهایش، آن‌ها را لطفی الهی بداند و با فروتنی، پذیرش عبادتش را از خداوند بخواهد.