Τρία φαβορί και μία έκπληξη

Αν μια ομάδα τακτικά εντυπωσίασε στα παιχνίδια της πρώτης φάσης, αυτή ήταν το σύνολο των ΗΠΑ.

Οχι μόνο γιατί συνέτριψε με σκορ 4-1 την Παραγουάη αλλά κυρίως γιατί κατέθεσε ιδιαίτερα πειστική άποψη για το ποδόσφαιρο. Καμιά αντίρρηση, η Παραγουάη δεν διαθέτει πλέον έναν… Γκαμάρα στα μετόπισθεν, παραδοσιακά όμως δείχνει να ταλαιπωρεί τον εκάστοτε αντίπαλό της.

Και οι ΗΠΑ; O Mαουρίτσιο Ποτσετίνο δεν είναι ένας άπειρος κόουτς. Διαθέτει περγαμηνές. Το φανερώνει με τα στοιχεία που βγάζουν οι αμερικανοί ποδοσφαιριστές.

Οχι μόνο πιέζουν, αλλά συνδυάζονται άριστα. Δεν κυνηγούν τα κενά, τα δημιουργούν. Με την Παραγουάη έδειξαν μια ταχύτητα πάνω από τους Λατίνους, ο δε Φολαρίν Μπαλογκάν επιβεβαίωσε πως έχει «αυτό το κάτι» που κάνει κάθε παίκτη δυσεύρετο: το γκολ.

Ασφαλώς, το αποψινό παιχνίδι των ΗΠΑ κόντρα στη σκληροτράχηλη Αυστραλία, πολλά θα «φωτογραφίσει» για τη συνέχεια της διοργάνωσης. Είναι ένας «τελικός» για την πρώτη θέση στον όμιλο.

Αν τώρα κάποιος θέλει να πάει στα φαβορί ή σε τρεις ομάδες που πάντα απασχολούν το κοινό, στέκεται στη Γαλλία, την Αγγλία και την Αργεντινή. Πρέπει να τις ξαναδούμε.

Οι Τρικολόρ που έχουν δημιουργήσει υπερβολικές προσδοκίες κυρίως λόγω του φανταχτερού ρόστερ που διαθέτουν, δεν έβγαλαν την καλύτερη δυνατή εικόνα απέναντι στη Σενεγάλη.

Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ήταν εντελώς έξω από τα νερά τους και παγιδεύτηκαν σε ένα αργό τέμπο που ίσως να αρέσει στον Ντεσάμπ. Πότε ανέβασαν στροφές; Οταν άνοιξαν το σκορ.

Γιατί στην πορεία η Σενεγάλη κινήθηκε προκειμένου να απαντήσει και έδωσε χώρο τους Γάλλους, κάτι που ξεκάθαρα οι πρώην πρωταθλητές κόσμου το έχουν ανάγκη.

Αν αφήσεις… στρέμματα στους Ολίσε, Εμπαπέ και Ντουέ, τη ζημιά θα την κάνουν.

Οσον αφορά την Αγγλία, στο δεύτερο ημίχρονο έσφιξε την άμυνά της και νίκησε άνετα την κουρασμένη Κροατία του γερόλυκου Μόντριτς.

Ο κάπτεν της Χβάρτσα, της ίδιας γενιάς με τον Ρονάλντο, έπαιρνε απλά την μπάλα και τη μοίραζε χωρίς να έχει τις δυνάμεις, όπως φάνηκε τουλάχιστον, ώστε να κάνει κάτι περισσότερο.

Και ο Κέιν, πάντα έτοιμος να βρει δίχτυα, άρχισε καλά το τουρνουά και πιο φορμαρισμένος σε σύγκριση με άλλες φορές. Δεν μπορεί, συνεπώς, κάποιος να αγνοήσει το σύνολο που ετοίμασε ο Τούχελ.

Στην Αργεντινή, τέλος, ο  Σκαλόνι παρουσιάζει μια φαινομενικά απλοϊκή τακτική: όλοι παίζουν για τον Μέσι!

Πάει να πει αυτό πως  αντιλαμβάνεται ο κόουτς πως ο Λιονέλ δεν μπορεί να τρέξει όσο παλιά, άρα του βάζει… υπασπιστές και η αμυντική προσήλωση και τακτική λαμβάνουν υψηλό βαθμό.

Εστω κι αν η Αλγερία δεν ήταν η ομάδα για να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα.