ΜΥΣΤΙΚΑ

Τρίτη φορά που κλείνει ο φάκελος των υποκλοπών, τρίτη φορά που κάποιος μας εξηγεί ότι έτσι είναι η «νομιμότητα». Μια περίεργη νομιμότητα. Ξέρει πάντα πού να σταματήσει και πάντα λίγο πριν απ’ την κορυφή.

Δεδικασμένο δεν υπάρχει, φυσικά, με τη νομική έννοια, υπάρχει όμως ένα δεδικασμένο μνήμης, που λέει πως όσο πιο ψηλά χτυπάει η ερώτηση, τόσο πιο σίγουρη είναι η αρχειοθέτηση.

Το ποιος έδωσε εντολή, το ποιος έχει στα χέρια του τα προϊόντα υποκλοπών που αφορούν την εθνική ασφάλεια, όλα αυτά είναι ερωτήματα που απλώς κοπάζουν μισοθαμμένα. Μαζί με την εποχή της αφελούς βεβαιότητας ότι το κράτος θα καμωνόταν, έστω για τα μάτια του κόσμου, ότι φυλάει καλά τα δικά του μυστικά.