Η Αρίθα ήξερε μόνο τον Γιώργο

«Αν θέλει κάποιος να βλάψει εμένα, θα βλάψει πρώτα εκείνη». Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε περιγράψει με αυτή τη φράση την αδυναμία του στην Αρίθα. Τη σκυλίτσα που ονόμασε από την Αρίθα Φράνκλιν, έβαλε στο τραγούδι του και αποκαλούσε τον «μόνο φίλο» του. Για εκείνη, το όνομα, η φήμη και τα χρήματά του δεν είχαν σημασία. Ήταν ο άνθρωπός της.

Η Αρίθα πέθανε τον Σεπτέμβριο του 2025, λίγο μετά τον ακούσιο εγκλεισμό του και μέσα στην οικογενειακή ρήξη. Την έθαψε στον κήπο του σπιτιού του. Είχε χάσει, όπως έλεγε, τη μεγαλύτερη αγάπη της ζωής του. Εκεί που οι ανθρώπινες σχέσεις είχαν συνδεθεί, στη δική του αφήγηση, με φόβο και προδοσία, εκείνη παρέμενε το πρόσωπο της εμπιστοσύνης.

«Με έμαθε να αγαπάω», εξομολογούνταν, εξηγώντας ότι τον βοήθησε να εκφράζει τρυφερότητα και στους ανθρώπους. Για την απώλειά της απέδιδε ο ίδιος ευθύνη σε κτηνιατρικό λάθος. Σήμερα, με τις συνθήκες του δικού του θανάτου να ερευνώνται, εκείνη η αναφορά αποκτά ιδιαίτερο βάρος, χωρίς να εξισώνει δύο διαφορετικές υποθέσεις.

Μήνες μετά, ένιωθε ακόμη ότι η Αρίθα βρισκόταν στο σπίτι. Δεν πρόλαβε να συμπληρώσει έναν χρόνο χωρίς εκείνη.