Το δισ εξαμαρτείν…

Εχει νεύρα ο Πρωθυπουργός, πολλά νεύρα. Ενα μικρό περιστατικό θα διηγηθώ. Κυκλοφορεί στους κόλπους της κυβέρνησης, και έφτασε και στα δικά μου αφτιά, ότι ένα πρόσφατο θύμα των πρωθυπουργικών νεύρων, είναι ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, που για να πω κι έναν καλό λόγο, ο άνθρωπος δουλεύει σαν το σκυλί. Πιθανόν αυτά να τα θεωρεί αυτονόητα ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α΄, αν και παλαιότερα παραδείγματα αναφορικά με την Περιφέρεια, άλλα διδάσκουν.

Τέλος πάντων, ο Χαρδαλιάς στο πυκνό πρόγραμμα που έχει καθημερινά, χώρεσε την περασμένη Παρασκευή, δύο «περάσματα» από αυτά που τα λες, και υποχρέωση. Το πρώτο ήταν στην εκδήλωση για τα 150 χρόνια της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ», του ομίλου Φιλιππάκη. Πήγε, κάθισε όσο έπρεπε να παραμείνει στον χώρο, χαιρέτησε όσους έπρεπε, και αναχώρησε για τη δεύτερη υποχρέωση. Που δεν ήταν άλλη από τη συγκέντρωση του υπουργού Αμυνας Νικ. Δένδια.

Λίγο πριν εισέλθει στον χώρο της εκδήλωσης, χτύπησε το τηλέφωνο. Ηταν ο Κυριάκος ο Α΄. Εξω φρενών, διότι τον είχαν ενημερώσει περί της παρουσίας του στην εκδήλωση της σκληρά αντιπολιτευόμενης «ΕΣΤΙΑΣ». Κι αφού, όπως λέγεται, είπε όσα είπε και ξεθύμανε, ρώτησε τον αποσβολωμένο Χαρδαλιά «πού τον βρίσκει». «Είμαι έξω από την εκδήλωση του Δένδια, πρόεδρε», απάντησε ο Χαρδαλιάς, και τα υπόλοιπα δεν χρειάζεται καν να τα περιγράψω…

Beef για τη λιτανεία

Ο Αγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης είναι ο πολιούχος άγιος των Αθηνών και θεωρείται ο πρώτος επίσκοπος της πόλης. Ηταν επιφανής Αθηναίος, νομομαθής και αρεοπαγίτης, οπότε έτυχε να παρακολουθήσει την ομιλία του Απόστολου Παύλου, και αποφάσισε να γίνει χριστιανός.

Η εκκλησία τον γιορτάζει στις 3 Οκτωβρίου, και στο Κολωνάκι όπου και ο φερώνυμος ναός του Αγίου (προστάτη ειρήσθω εν παρόδω και των δικαστών), γίνεται μια λιτανεία. Ως την πλατεία, και πίσω. Με μουσικές, σημαίες, την εικόνα του Αγίου, τις τοπικές Αρχές, τους εκπρόσωπους της κυβέρνησης και τους πιστούς να ακολουθούν. Εσχάτως λοιπόν κάνει τον γύρο της Αθήνας ένα ας το πούμε κουτσομπολιό, σύμφωνα με το οποίο λίγο πριν από τη λιτανεία του Αγίου (μεγάλη η χάρη Του) υπήρξε ένα beef, με πρωταγωνίστρια, λέει την υπουργό Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη.

Η οποία φέρεται να απαίτησε να οριστεί εκπρόσωπος της κυβέρνησης στη λιτανεία, καθ΄ ότι είναι και η εκλογική της περιφέρεια – Α΄ Αθήνας. Πλην όμως, αυτό δημιούργησε ορισμένες ανακλαστικές αντιδράσεις – στην Α΄ Αθήνας εκλέγονται πριν από εκείνη ο Κυρ. Πιερρακάκης, ο Βασ. Κικίλιας, και υπάρχει πάντα και ο πρόεδρος Νικήτας (Κακλαμάνης). Τούτων δοθέντων, το Μέγαρο Μαξίμου όρισε εκπρόσωπο της κυβέρνησης, τον κατ’ απονομήν… αρεοπαγίτη Θόδωρο Λιβάνιο, και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Και του χρόνου, να ευχηθώ!

Θα τους πατήσει στον κάλο

Ωστόσο όλα αυτά μικρή σημασία έχουν, μπροστά στο γενικότερο που απασχολεί την κυβέρνηση – ήτοι το τι θα κάνει ο πρόεδρος Σαμαράς. Το καινούργιο που κυκλοφορεί, προφανώς σε μια προσπάθεια για να αναστηλώσουν το ηθικό εαυτών και αλλήλων, είναι ότι ο πρόεδρος Αντώνης δεν καθυστερεί εκουσίως την ανακοίνωση του κόμματός του, αλλά η καθυστέρηση αυτή είναι αποτέλεσμα των σοβαρών δυσκολιών που αντιμετωπίζει στη συγκρότησή του. Και συναφές με όλα αυτά, και το ακόμη πιο… ακραίο που διακινούν σε κανάλια και φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης στελέχη της κυβέρνησης, είναι ότι «έχει τόσο κουραστεί ο κόσμος, από την αναμονή, ώστε στο τέλος δεν θα το ιδρύσει το κόμμα»!

Τόση πρεμούρα πια για το… καλό του Σαμαρά ο οποίος θα τους πατήσει στον κάλο; Τόση πια; Δεν νομίζω να υπάρχει προηγούμενο στην πολιτική ιστορία.

Ανατριχιαστικές σκέψεις

Εμένα εκείνο που με απασχολεί, είναι άλλο. Οτι πλέον βασίζουν τις ελπίδες τους για την απομείωση της ισχύος ενός κόμματος Σαμαρά, στον… Κασιδιάρη! Οπως μου εξηγούσε προχθές σοβαρός κυβερνητικός παράγων, «έχουμε μετρήσεις ότι το κόμμα του Κασιδιάρη εφόσον κατεβεί στις εκλογές θα πάρει τουλάχιστον 8%, και εξαφανίζει εντελώς το κόμμα Σαμαρά»!!!

Τι με απασχολεί, και συνάμα με ανησυχεί; Οτι ενδεχομένως να ψήνεται στο παρασκήνιο, καμιά μεθόδευση για να επιτραπεί στο κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη να μετάσχει των εκλογών, μόνο και μόνο γιατί όπως πιστεύουν, θα ανακόψει το ρεύμα του Αντώνη Σαμαρά.

Πραγματικά, ούτε να τους περάσει από το μυαλό ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο χωρίς να ξεσηκωθεί ο κόσμος.

Παιχνιδάκια σε βάρος της Δημοκρατίας, δεν γίνονται δεκτά.

Συναγερμός στην ΕΛΑΣ

Σε ένα άλλο τμήμα του πολιτικού μας συστήματος, τα προβλήματα είναι διαφορετικού χαρακτήρα. Αποδεικνύουν ότι «οι όμορφες ιδέες, όμορφα καίγονται». Εξηγώ. Το κόμμα ΕΛΑΣ του προέδρου «ή εμείς ή κανείς» Τσίπρα, απ’ ότι φαίνεται δεν έκανε μεγάλη καριέρα ως «άυλο» κόμμα.

Η ωραία ιδέα που είχε η γαλλική εταιρεία Publicis στο πλαίσιο του rebranding, να δημιουργήσει ένα κόμμα αποκλειστικά στο Διαδίκτυο, και όλα να αρχίζουν και να τελειώνουν εκεί, δεν περπατάει καλά, και η δημοσκοπική κάμψη, σήμανε συναγερμό στο επιτελείο του προέδρου. Ο οποίος πρόεδρος κατάλαβε ότι χωρίς τοπικές οργανώσεις και νομαρχιακές και συνδικαλιστικά όργανα, με πανελλήνια διάρθρωση, δεν γίνεται τίποτε.

Εξού και ξεκίνησε να στήνει οργανώσεις, αλλά αυτό όπως είναι λογικό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη, διότι θέλει τρέξιμο, και γνώσεις. Ελα, όμως, που αυτοί που ξέρουν πώς στήνονται οργανώσεις, αυτοί που γνωρίζουν τους πυρήνες τοπικά, και μπορούν να δημιουργήσουν κομματικά δίκτυα, οι ανεξάρτητοι βουλευτές, δεν γίνονται ακόμη δεκτοί στο κόμμα.

Ο πρόεδρος Τσίπρας τους έχει θέσει ως απαράβατο όρο να παραιτηθούν από τις βουλευτικές έδρες, οι άλλοι το σκέφτονται, γιατί δεν ξέρουν πόσους εξ αυτών θα χρησιμοποιήσει, και το πρόβλημα το επιτείνουν αντιδράσεις αυτών που είναι ήδη μέσα. Αυτοί οι τελευταίοι δεν τους θέλουν, γιατί αφού θα εκτεθούν ως υποψήφιοι εκλογές στις ίδιες Περιφέρειες, προφανώς θα μείνουν έξω οι καινούργιοι – οι παλιοί ελέγχουν τους τοπικούς μηχανισμούς. Τουτέστιν ένα μπάχαλο.

Μα πώς τα έκανες έτσι, ρε πρόεδρε, πώς τα έκανες έτσι…

«Ο Δομήνικος από την Κρήτη»

Το βιβλίο που θα εισηγηθώ για σήμερα, δεν είναι κάτι συνηθισμένο, από αυτά που κατά καιρούς έχει παρουσιάσει ή εισηγηθεί η στήλη, στην κατά Σάββατο πρότασή της. Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο, φέρει τον τίτλο «Ο Δομήνικος από την Κρήτη», απευθύνεται σε παιδιά και πρόκειται για μια αναφορά στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, τον κορυφαίο έλληνα ζωγράφο του Μεσαίωνα.

Το οφείλουμε στη Δανάη Μπασαντή, η οποία έδωσε «σάρκα και οστά» στον οικουμενικό και διαχρονικό Ελ Γκρέκο προκειμένου να εξάψει από τη μια την παιδική φαντασία και από την άλλη να μυήσει τα παιδιά στο έργο αλλά και στον αγώνα ζωής του διάσημου έλληνα ζωγράφου, από την Κρήτη ως την καταξίωσή του στην Ισπανία.

Η συγγραφέας, μέσα από το βιβλίο αυτό, ουσιαστικά δίνει την ευκαιρία στα παιδιά, με εύληπτο και απολύτως θελκτικό τρόπο, να γνωρίσουν τον άνθρωπο που καταξιώθηκε με το έργο του, ανάμεσα στους μεγάλους εικαστικούς της μεσαιωνικής εποχής.

Με σπουδές στην Αρχαιολογία και εξειδίκευση στην Ιστορία της Τέχνης, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, η Δανάη Μπασαντή μετουσιώνει με το βιβλίο της, τον εντυπωσιασμό και την αγάπη που της προκάλεσε η μελέτη της ζωής και του έργου του Θεοτοκοπούλου, και το αξιοσημείωτο είναι ότι όλο αυτό θέλησε να το μεταδώσει και στα παιδιά. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «24 Γράμματα» και συστήνεται για παιδιά άνω των 8 ετών.