Παναθηναϊκός: Η διακοπή τον φρέναρε και το Φάληρο τον προσγείωσε

Η διακοπή του πρωταθλήματος ήρθε σε λάθος στιγμή για τον Παναθηναϊκό. Εκεί που είχε βρει ρυθμό, αυτοπεποίθηση και έναν τρόπο να επιβάλλει το παιχνίδι του, το ντέρμπι στο Φάληρο τον βρήκε σε… άλλο τέμπο. Πιο βαρύ, πιο διστακτικό, λιγότερο δημιουργικό. Και το πλήρωσε με την πρώτη του ήττα στο εφετινό πρωτάθλημα.

Ήταν, πολύ απλά, μια κακή μέρα στη δουλειά για τον Νίστρουπ και τους παίκτες του. Από αυτές που μπορούν να συμβούν μέσα σε μια σεζόν, αλλά ταυτόχρονα αφήνουν πίσω τους αρκετό υλικό για σκέψη.

Οι παίκτες που συνήθως κάνουν τη διαφορά, δεν κατάφεραν αυτή τη φορά να «τραβήξουν» τον Παναθηναϊκό. Ο Ουναΐ ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό και δυσκολεύτηκε με τον Πουέρτα ως αντίπαλο, ο Τεττέη δεν είχε την επιρροή που περίμενε ο Νίστρουπ, ενώ συνολικά η μεσοεπιθετική γραμμή δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ρήγματα στην άμυνα του Ολυμπιακού.

Και όταν η δημιουργία… στερεύει σε ένα τέτοιο παιχνίδι, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα.

Ο Καμαρά, παρουσιάστηκε πιο… soft και από το βούτυρο στο ψωμί. Σε ένα ντέρμπι που απαιτούσε ένταση, δύναμη και αποφασιστικότητα, ο Παναθηναϊκός δεν πήρε από τον άξονά του όσα χρειαζόταν.

Υπήρχαν και πολλά παράπονα από τους «πράσινους» για τη διαιτησία του Μαρτίνεθ. Στον Παναθηναϊκό θεωρούν ότι υπήρξαν αποφάσεις που επηρέασαν την εξέλιξη του αγώνα και άφησαν έντονη δυσαρέσκεια. Όμως, ακόμη κι αν η διαιτησία μπει στην εξίσωση, δεν μπορεί να κρύψει το βασικό συμπέρασμα της βραδιάς. Η ομάδα του Νίστρουπ δεν βρέθηκε στο επίπεδο που απαιτούσε το ντέρμπι.

Η πρώτη ήττα της σεζόν δεν αλλάζει όσα έχουν προηγηθεί. Δεν ακυρώνει τη δυναμική που δημιούργησε ο Παναθηναϊκός ούτε τον βγάζει από τον δρόμο του. Μπορεί, όμως, να λειτουργήσει ως μία πολύ χρήσιμη υπενθύμιση.

Γιατί το πρωτάθλημα δεν… χαρίζεται. Δεν κερδίζεται μόνο με ποιότητα, μεγάλα ονόματα ή καλές περιόδους ποδοσφαίρου. Θέλει ιδρώτα, διάρκεια, προσωπικότητα και αντοχή μέχρι το τελευταίο μέτρο της διαδρομής.

Κι αν οι «πράσινοι» θέλουν στο τέλος να είναι εκείνοι που θα κόψουν πρώτοι το νήμα, θα πρέπει να μοχθήσουν και να παλέψουν για κάθε βαθμό. Μέχρι τέλους.