مشکل کجاست؟
در مورد شیوه "حکمرانی خوب" و ادبیات مرتبط هم خوشبختانه در ایران به اندازه کافی بحث و فحص شده و نهادهای حاکمیتی هم از آن بخوبی مطلع هستند اما سوگمندانه گوشی برای شنیدن و ارادهای برای اصلاح شیوه جاری و عمل به "حکمرانی خوب" نیست و طبعا با ادامه این وضعیت نمیتوان چشم انداز روشن و امیدوارکنندهای را پیش رو داشت و قطعا تنها راه نجات کشور و بقای نظام سیاسی در گردن نهادن به اصلاحات ساختاری برپایه شیوه "حکمرانی خوب" است و لاغیر