آیا نگاه امیرکبیر به «نوسازی» در ایران برونزا بود؟
امیرکبیر از جمله اولین مصلحین ایرانی بود که در قیاس میان ایران و غرب، به عقبماندگی ایران پی برد. حال سؤال این است که راهکارهای وی برای خروج از عقبماندگی، بر داخل کشور استوار بود یا به خارج؟ آیا وی به دنبال نوسازی از درون بود یا از بیرون؟