ژست پوچگرایی و علاقهمندان آن در یک نمایشنامه ایرانی
در نمایش شرقی غمگین، عشق دوگونه و مقابل هم مطرح میشود؛ یکی عشقی که لاجرم به حال علی ختم میشود و یکی عشقی که سعید همخانهش دارد و معنی دمدستی و سرگرمکنندهای برای آن قائل است. و این داستان علیرغم «شرقی غمگین» بودنش، یک «غربی غمگین» است و شرقی غمگین فقط ریاضت عشق افلاطونی علی عشقی ست که در همهجای نمایش گسترده شده است.