تشنه در صحرای نفت

آب شط گوید: توگویی "حته" است/ گام هایش خسته است/ دست هایش بسته است/ ساحل سیمین سراید:/ جای جنگ میثم است/ رزمگاه طارق است/ قیس قرمز از درون چاه گوید:/ زنده ایم، آزاده ایم/ گرچه در ژرفای "زیتون" خفته ایم/
جانِ پولادیم و نفت و نی/ از تبار سبز تالابیم و طی/ تپه های کار و دار/ داس و نیزار و وطن