دنیا رو رها کن، اسکول باش و صفا کن!

فی الواقع سعادت آدمی در بی‌خیالی و نیندیشدن به «بعدش چی میشه» است؟ آیا مشکلات همین که برایشان برقصیم و خنده تحویلشان دهیم، حل می‌شوند؟ نه؛ نمی‌توان نام این را زندگی نهاد؛ آخر این راه تحمیق آدمیت و به خَلا بردن عقل است.