316 godina službe inženjerijskog roda ruske vojske

Različite inženjerske brigade ulaze u sastav Zapadnog, Južnog, Središnjeg i Istočnog vojnog okruga; pomorski inžinjerski bataljuni u sastav Sjeverne i Tihooceanske flote ruske ratne mornarice, a u sastav Crnomorske i Baltičke flote ulaze različite inženjerske pukovnije.

U kolovozu 2014. godine osnovana je posebna inženjerska jedinica - Međunarodni protuminski centar oružanih snaga Ruske Federacije u Nahabinu ( Moskovska oblast ). Vojnici koji se tamo nalaze na dužnosti sudjeluju u operacijama humanitarnog razminiranja van granica Rusije.

Načelnik inženjerskih jedinica oružanih snaga Ruske Federacije je general-poručnik, Jurij Stavickij ( od srpnja 2010. godine ).

Nova tehnika

Puna realizacija programa opremanja inženjerije povisit njezinu efektivnost 2.5 puta. Dio tehnike je već testiran tokom vježbi i planira se kupiti u okviru državnog programa za razdoblje 2016. do 2018. godine, a ostatak nakon što se provede razvojni dio i završna ispitivanja. 

Obećavajuće primjerke tehnike kojima bi se trebale opremiti inženjerske jedinice razrađuje Središnji znanstveno-istraživački institut inženjerskih jedinica ministarstva obrane Ruske Federacije ( Nahabino, Moskovska oblast ).

Tako je između ostalog trenutno u razvoju:

Povijest

Slavljenje datira 1701. godini i dekretu cara Petra I. o osnivanju škole za obuku topničkih časnika i vojnih inženjera. 1702. godine oni koji su završili dotičnu školu počeli su formirati prve protuminske jedinice regularne vojske, a 1704. godine formirana je prva pontonska jedinica dok je 1712. godine osnovana prva pukovnija vojnih inženjera.

Do 1850.-ih inženjerija se odvojila od topništva, a u razdoblju od 1870. do 1908. ggodine u njihov sastav su ušle željezničke vojne jedinice. 1917. godine inženjerija je činila 6 % ukupnog broja Ruske carske vojske.

Poslije Oktobarske revolucije tokom organizacije Radničko-seljačke Crvene Armije ( RSKA ) u njezin sastav su ušle i pirotehničke jedinice i bataljuni rasformiranih pukovnija carske vojske, a 1919. godine stvoreni su i opremljeni pontonski i elektrotehinčki bataljuni, auto jedinice, maskirne jedinice, minsko-subverzivna brigada i druge. Do 1929. godine svi oblici vojske Crvene Armije su imali svoje inženjerske jedinice.

Drugi svjetski rat od 1941. do 1945. pokazao je važnu ulogu inženjerije u osiguranju vojnih djelovanja, 1941. i 1942. godine djelovalo je deset samostalnih pirotehničkih armija, koje su kasnije formirane u brigade. Tri od tih brigada ( 1. gardijska inženjersko-pirotehnička Mogiljevskaja, 2. gardijska motorizirano-desantna inženjersko-pirotehnička Novgorodskaja i 1. inženjersko-pirotehničko Novogorodskaja ) predstavljene su na Paradi Pobjede u Moskvi 24. srpnja 1945. godine.

Od sredine 1940.-ih do sredine 1970-ih godina došlo je do tehničkog razvoja vojski, čija se struktura u potpunosti forimrala u 1960.-im godinama. Motorizirane pješačke pukovnije imale su u svom osoblju inženjersko-pirotehničke odrede, divizije i korpuse - inženjersko-pirotehničke bataljune, armije i okruge - jedna ili nekoliko inženjersko-pirotehničkih pukovnija, kao i specijalizirane bataljune ili pukovnije: pontonsko-mosne, desantne, cestovne, za izgradnju mostova i druge.  

U drugoj polovici 1970.-ih godina rashodi za inženjeriju su se srezali, te je kao rezultat tokom rata u Afganistanu, sovjetska vojska se susretala s problemima zbog nedostatka inženjerijskih jedinica, no uspjela je to riješiti višestrukim povećanjem broja inženjerskih jedinica.

1986. godine inženjerija je sudjelovala na saniranju posljedica nuklearne nesreće u nuklearnoj elektrani u Černobilu.

Poslije raspada SSSR-a dislocirane jedinice na teritoriju Rusije, ušle su u inženjerske sastava oružanih snaga Ruske Federacije, prenosi TASS.