Komentarz do wpisu: Okruchy polskiej poezji, stanislaw414

Autor boi się pisać hymn, zaś czytelnikowi drżą serce i dusza, nawet podczas lektury owego pół hymnu - jaki został ukuty - pół felietonu. Niewątpliwie jest tak, iż zdarza się Zielińskiemu stwarzać światy niedostępne innym polskim piłkarzom, o których nie śniło się nadwiślańskim kibicom.
Pozostaje mieć nadzieję, że młodzieniec w Rosji opublikuje swój pierwszy tomik poezji. Na razie napisał kilka wierszy. Niektóre raziły niedojrzałością ("Ukraina"), inne zaskakiwały niezwykłą głębią. Moim ulubionym utworem jak na razie pozostaje ten zatytułowany: "Pod Czarną Górą".

Chłopak ma dwadzieścia trzy lata, najwyższy czas, żeby odplił na dobre. Chopin w jego wieku miał już za sobą występ przed carem Aleksandrem I, zaś Robert Schuman w swojej recenzji jednego z dzieł artysty pisał ponoć: "Panowie, czapki z głów!"

Wiele bym dał, iżby aktualny car Rosji zachwycił się Zielińskim w równym stopniu co Aleksander I Fryderykiem, a Kronikarz mógł po Mundialu 2018 napisać nie na poły hymn, na poły felieton, lecz zawezwać nas do pokłonu przed mistrzem.