Ўлимга маҳкум қилинганлар (32-қисм)
— Ўзингни бос, — деди Александр Петрович кўзимга тик боқиб, — мен сенга боя нима деган бўлсам, сўзимда турибман. Лекин агар имкони бўлса, иккалангни яраштириб қўймоқчиман. У ҳам билмай шу ишларни қилиб қўйган-да. Ҳозир қаттиқ афсусда. Қолаверса, отангни олиб қочганидан кейин бемалол уни ўлдириб юбориши мумкин эди. Бироқ бу ишни қилмади. Сабаби, у сен билан […]