Εντάσεις

Η δρομολογούμενη και απαράδεκτη νομοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας από την Τουρκία τον προσεχή Ιούνιο και οι πολλαπλές προκλήσεις και διεκδικήσεις που επιφέρει έναντι της χώρας μας είναι ένα εξόχως λεπτό και ευαίσθητο σημείο προς διαχείριση. Τα ειδικά καθεστώτα που φέρεται να προβλέπει θέτοντας σε αμφισβήτηση εδαφικά μας μέρη και χωρικά ύδατα, τορπιλίζοντας κάθε έννοια ειρηνικής γειτνίασης και διεθνούς δικαίου είναι ένα μονομερές και επικίνδυνο εγχείρημα ρευστοποίησης των μεταξύ μας υπαρκτών διαφορών και υπονόμευσης μιας προοπτικής θεσμικής επίλυσης με φόντο τη Χάγη και πάνω σε πολύ συγκεκριμένα θέματα που παγίως αποδεχόμαστε (ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα).

Ως ένα σημείο η κλιμάκωση σε τέτοιον βαθμό ήταν αναμενόμενη μετά τις πρόσφατες στρατηγικές γραμμές της Ελλάδας ως προς τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό αλλά και τη δυναμική υπεράσπιση από μεριάς μας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην τρέχουσα κρίση στη Μέση Ανατολή. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κανονικοποιείται η νέα πρόκληση. Αντίθετα πρέπει να μελετάται και να εξετάζεται σοβαρά ως προς όλες τις κλιμακώσεις της αλλά και να επιχειρείται να ερμηνεύεται πάνω σε σοβαρή βάση. Η Αγκυρα προφανώς «φορτώνει» με ένα πλέγμα νέων διεκδικήσεων έναντι του νέου ρόλου που θέλει να έχει στην περιοχή και ως μέρος ενός ευρύτερου παζαριού με τις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία κ.τ.λ.). Παρ’ όλ’ αυτά η θεσμοποίηση των γκρίζων ζωνών μέσω νόμου είναι μια πράξη που απαιτεί και ετοιμότητα από μεριάς μας και περαιτέρω θωράκιση ως προς το αποτρεπτικό σκέλος. Οι κόκκινες γραμμές να είναι κόκκινες.