Ο Γουόκαπ, ο Μποσμάν και ένα δίδαγμα

Τώρα που τελείωσε το σίριαλ Γουόκαπ με happy end για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, να πούμε και δυο πράγματα για τις υπερβολές που ακούστηκαν όλο το καλοκαίρι. Με κορυφαία την α(δια)νόητη κινδυνολογία περί παντελούς αχρήστευσης των συμβολαίων στην περίπτωση που το ΒΑΤ εκδίκαζε την καταγγελία του αθλητή και αποφάσιζε να κάνει δεκτούς τους ισχυρισμούς του.

Για ορυμαγδό συνεπειών αντίστοιχων με αυτές που επέφερε στον ευρωπαϊκό αθλητισμό η υπόθεση Μποσμάν τη δεκαετία του ’90 προειδοποιούσαν μερικοί.

Ψυχραιμία, παιδιά. Ο Γουόκαπ δεν έκανε τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το να ακολουθήσει μια διαδικασία συνήθη. Κατήγγειλε μονομερώς, ως είχε δικαίωμα, τη σύμβασή του και προσέφυγε στο διαιτητικό δικαστήριο όχι αμφισβητώντας τη στο σύνολό της, αλλά επικαλούμενος παραβίαση ή καταχρηστικότητα ενός ή περισσότερων όρων της.

Επ’ αυτών των όρων θα αποφάσιζε το ΒΑΤ και αυτούς και μόνο θα αφορούσε το όποιο δεδικασμένο παραγόταν. Δεν θα ερχόταν ούτε το τέλος των συμβολαίων ούτε το τέλος του κόσμου…

Από εκεί και πέρα και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους ο Γουόκαπ έκανε αυτό που μέσα στο πλαίσιο της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς θα έκανε πιθανότατα ο καθένας από εμάς στη θέση του, εφόσον ερχόταν στα χέρια του επαγγελματική πρόταση με χρήματα τρεις φορές πιο πολλά από τον τωρινό μισθό του.

Θέλησε να πάει να τα πάρει, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός δεν του έκανε κάποια αντιπρόταση πατώντας πάνω στο εν ισχύ συμβόλαιο μαζί του.

Αυτό βεβαίως δεν άρεσε καθόλου στον κόσμο. Λογικό και αναμενόμενο. Διότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για λεφτά, συμβόλαια και μπάτζετ, το συναίσθημα είναι ο μόνος του δεσμός με την αγαπημένη του ομάδα.

Αυτό που τον νοιάζει είναι ο παίκτης που φορά τη φανέλα της ομάδας να ματώνει γι’ αυτήν. Οσο το κάνει, γίνεται αγαπημένο παιδί. Οταν αποφασίζει να βγάλει τη φανέλα και να φορέσει μια άλλη εκεί όπου του δίνουν περισσότερα χρήματα, γίνεται προδότης και εξοστρακίζεται στο πυρ το εξώτερον.

Κι εδώ είναι το σημείο όπου αυτή η ιστορία γίνεται διδακτική. Αγάπα την ομάδα σου πέρα από πρόσωπα. Στην εποχή όπου το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο έχουν γίνει business και μόνο, μην ψάχνεις για «σημαίες», γιατί τέτοιες δεν υπάρχουν. Εχουν άλλες δουλειές να κάνουν…