“Sekvence” jedne nikad dovršene suvremenosti

Arhitektici Ivanki Raspopović bilo je trideset, Ivan Antić, njezin kolega i povremeni partner u poslu, bio je sedam godina stariji, kada su pobijedili na konkursu za jugoslavenski Muzej savremene umetnosti, koji se trebao graditi na Ušću. Prema njezinom svjedočenju, projekt su započeli i dovršili u jednom jedinom tjednu, da bi ga kasnije, pred realizaciju, minimalno modificirali. Pet godina zatim, na dan otvorenja muzeja, oboje su nagrađeni Oktobarskom nagradom grada Beograda. Ivanka Raspopović radni je vijek provela kao priznata i poštovana projektantica, zaposlena u Srbijaprojektu, za koji je, po narudžbi, radila namjenske, uglavnom stambene zgrade. Ivan Antić bio je redovni profesor na Arhitektonskom fakultetu, tokom karijere aktivan i uvažen projektant. Kratko su radili zajedno, zato što, po njezinim riječima, nisu za to nalazili vremena zbog obaveza na svojim redovnim poslovima. Ivan Antić umro je 2005, Ivanka Raspopović 2015.