РАҚҚОСА… (20-қисм)
* * * Эртаси кунигача негадир Аброрнинг сўнгги қараши кўнглини безовта қилиб ўтаверди. Манзурага унинг хушомадгўйларча қараши сира ёқинқирамаганди. «Ўзи эркакларнинг ҳаммасиям бир гўр экан, — ўйларди у Мурод ваъда қилган тўйга астойдил ҳозирлик кўраркан. — Фақат акамдан бошқаси. Ботириям, Аброриям ғирт хушомадгўй ва номард. Унақалардан ҳеч қачон қиз бола яхшилик кўрмайди. […]