ქართველ მეფეთა და დიდებულთა ბეჭდების წარწერანი

პატარა კახის ბეჭედზე:

„მე ფეხ განბანილთა მიერ ეკლესია ვადიდე“.


დედოფალ დარეჯანის:

„ვინ არის მიზეზი არსთა ფლობისა,

მან მცა წიაღი დედოფლობისა“.


მეფე გიორგი XII:

„სიმდაბლით ჩვენთვის გარდმოსულსა

იესოს ვაქებ ღმერთკაცსა სრულსა“.


იულონ ირაკლის ძის:

„ტომ სქესით არ ნაკლისაგან.

იულონ ირაკლისაგან“.


მეფის ძის ვახტანგის:

„ტომად იუდათ ბაგეთათ,

ვახტანგ ირაკლის ნაკვეთად“.


მეფე ერეკლეს რძლის ქეთევანისა:

„ვის დასჯა სოფლად მეთვისა

ქეთევან რძალი მეფისა“.


სარდალ ქაიხოსრო ორბელიანის:

„სარდალთ, სახლთ ხუცეს მეფისა

მდივან ბეგი ვარ მეფისა“.


მანანა ორბელიანისა:

„უდროოთ მზის დასვლით მაბნელა

სოფელმან ანაზდეულათ“.​


ამილახვართ გვარისა:

„მეფისა მტრისა ლახვარი

ვამტკიცებ ამილახვარი“.


თ-დ ბაგრატიონ მუხრან ბატონისა:

„ერთი ღმერთი მწამს,

ერთი ბატონი

სარდალთ უხუცეს მუხრან-ბატონი“.


ქსნის ერისთავის იესეს აზარფეშაზე:

„ირაკლის მონა იესე

ვისი არს სასმისი ესე“.


კაცია დადიანის:

„დადიან იმრგვლივ ვარსკვლავნი ცისა,

გადრიკა ციაღი მზისა“.


დიმიტრი თუმანოვის:

„ვარდი მიტრიალებს გულს“.


მაია მუხრან ბატონის ასულის (პირველი მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ):

„სოფელმა იავრობითა

დამცა ყვავილი ზრობითა“.


მეორედ დაქორწილების შემდეგ მისივე ბეჭედზე ეწერა:

„სოფელო შენმა იამა

შენივე ნახვა იამა!“